نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 ﻋﻀﻮ ﻫﯿﺄت ﻋﻠﻤﯽ و اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه اﺻﻔﻬﺎن

2 داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه اﺻﻔﻬﺎن

3 داﻧﺸﺠﻮی دﮐﺘﺮی رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه اﺻﻔﻬﺎن

چکیده

ﺳﯿﺮ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮدازی در رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ از ﺳﻄﻮح ﺧﺮد ﺑﻪ ﺳﻄﻮح ﮐﻼن ﺑﻮده اﺳﺖ .در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺎزه اﻧﮕﺎری ﺑﻪ ﻋﻨﻮان روﯾﮑﺮد ﻣﯿﺎن ﺑﺮد ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﻓﺮد اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎرﮔﺰار ﺑﺮای ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﺪﯾﺪه ﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﻄﺮح ﺷﺪ .اﻫﻤﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺎﺷﯽ از اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻘﺶ دوﻟﺖ ﻫﺎ و اﻓﺮاد در ﮐﻨﺎر ﻧﻘﺶ ﻣﺤﺪودﺳﺎز و اﻣﮑﺎن ﺳﺎز ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎ در ﺷﮑﻞ دادن ﺑﻪ ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦ  رﻓﺘﺎر ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺧﺎرﺟﯽ و ، اﻟﻤﻠﻞ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﯽ ﻣﯽ  ﺗﺒﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺧﺎرﺟﯽ ﻗﺬاﻓﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس – ﺑﺎﺷﺪ .اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ روش ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﺳﺎزه اﻧﮕﺎری ﻣﯽ ﭘﺮدازد .ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﮐﯽ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺮﯾﺎن اﻧﺘﻘﺎل ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ ﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺧﺎرﺟﯽ در ﺳﻪ دﻫﻪ اول ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻗﺬاﻓﯽ ﺑﻪ درون ﻣﺮزﻫﺎی ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻠﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﺟﺮﯾﺎن ﻣﺪاوم ﻫﻮﯾﺖ ﺳﺎزی   ﺗﻮﺳﻂ 2003 و ﺑﺮﺳﺎزی ﻣﻨﺎﻓﻊ در ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﺤﺮاﻧﯽ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﻌﺪ از ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺻﺪام در ﻣﺎرس ﮐﺎرﮔﺰارن ﻓﻌﺎل در ﻋﺮﺻﻪ ﻣﻠﯽ ﺷﺪ.

کلیدواژه‌ها